فوتبالي كه ما ادعاي حرفه اي گري در آن را داريم، متاسفانه اصلا بويي از حرفه اي گري نبرده است. معلوم نيست در اين كشور آژانسهاي نقل و انتقال چه مي كنند؟ فقط قيمت بازيكنان را بصورت تصاعدي بالا مي برند؟ و اصلا معلوم نيست كه باشگاههاي داخلي نيز به چه كاري مشغولند؟

در حاليكه هر دوسال يكبار مسابقات فوتبال در رده سني جوانان در تمام قاره ها برگزار مي شود و سپس چند تيم برتر به جام جهاني راه مي يابند. همچنين هر چهار سال يكبار مسابقات المپيك، جام ملتهاي هر قاره و .... به همراه تورنمنتهاي مختلف رسمي و غير رسمي كه هر از گاهي برگزار مي گردد، را شاهد هستيم. و اين در حاليست كه از اكثر باشگاههاي دنيا نماينده اي در اينگونه مسابقات حاضرند، از باشگاههاي داخلي هيچ خبري نيست. در حاليكه اكثر بازيكنان گمنام اما خوش تكنيك و تاكتيك پذير اگر اكنون به تيمهاي بزرگ دنيا منتقل نشوند، روزي فرا خواهد رسيد كه اين انتقال بوي واقعيت به خود خواهد گرفت.نمونه بارز آن دروازبان تيم ملي پاناما بود كه در سال گذشته تيمهاي صباباتري و پاس از جذب او خودداري نمودند، تا به چند ماه نكشيده و پس از برگزاري جام ملتهاي آمريكاي شمالي(كونكاكاف) وي به تيم كالياري نقل مكان كرد. در حاليكه هر كدام از تيمهاي پاس و صباباتري در سال گذشته مي توانستند با خريد اين بازيكن در كوتاه مدت به سود كلاني دست يابند.

اكنون كه آن ماجرا و صدها ماجراي اينچنيني گذشت. وقت آن است كه باشگاههاي داخلي سري به ديگر مسابقات در راه بياندازند، شايد كه از اين طريق بتوانند ضمن تقويت تيم خود، پس از سپري شدن مدتي به سود دهي مناسبي دست يابند؛ نه آنكه دست به جيب خالي خود كنند و مثلا مبلغ X تومان به فلان بازيكن رقيب دهند تا خود را مديري لايق و محبوب نشان دهند.