سیاسی اقتصادی فرهنگی اجتماعی
و هیچ کس بر گردن مرد بیشترین حق را ندارد مگر مادرش.
رسول اکرم(ص)
اگر بخواهيم جهت توسعه اقتصادي قدم به جلو برداريم، بايد بدانيم كه اولين گام براي پيشرفت، حمايت از محصولات داخلي است. زيرا پايه و اساس رشد كيفي و كمي اقتصاد يك مملكت به رشد كارخانجات و توليديهاي هر كشور بستگي دارد.
به علت اینکه برخی از مطالب در روزهای آغازین این وبلاگ به نمایش درآمد و بخاطر شروع به کار تازه این وبلاگ کمترین بازدید را داشت٬ به همین خاطر برخی از مطالب را مجددا به روی وبلاگ خواهم آورد. لذا از برخی از دوستان که قبلا این مطالب را خوانده بودند٬ عذرخواهی می نمایم.
هر كس مي خواهد كه موقعيت خود را در پيشگاه خدا بداند، بنگرد كه خدا در نزد او
چه موقعيتي دارد.
حضرت رسول اكرم(ص)
معاون وزيرامورخارجه آمريكا در اظهاراتي تحريك آميز گفت: واشنگتن، ايران را«شريكي غير قابل اعتماد» مي داند. ريچارد بوچر، معاون امور آسياي مركزي و جنوب آسياي وزارت امورخارجه آمريكا كه در دهلي به سر مي برد، به مقامات هندي گفت: اگرچه تصميم گيري در خصوص خط لوله گاز ايران - پاكستان - هند بر عهده دهلي است، اما تجربه رابطه ما با ايران ما را بر آن داشته است كه متوجه شويم ايران شريك معتبري نيست. بوچر افزود: با رفتن به سوي افغانستان و استفاده از آن به عنوان محل ترانزيت تغييري مثبت را خواهيم داشت. (احتمالا بخاطر در دست داشتن افغانستان و سود تجاري كه از اين موضوع عايد آمريكا مي شود، بوچر اين سخن را گفته است)
اما جالب است بدانيد كه بوچر در حالي از تجربه خود در رابطه با ايران سخن مي گويد كه حدودا سي سال است كه آمريكا ( يعني بعد از انقلاب) با ايران رابطه اقتصادي ندارد و معلوم نيست كه بوچر اين تجربه شراكت با ايران را از كجا كسب كرده است؟؟؟؟!!!!!
با چند روز تاخير خواستم از مولايمان علي (ع) بنويسم، اما هر چه انديشيدم كه از علي چه بنويسم، خود ندانستم! از چه چيز علي(ع) بگويم كه حداقل در آن، حق مطلب را ادا كنم. مردي با صفاتي بزرگ. با انديشه اي بزرگ. مردي كه از پس قرنها آمد و در پس قرنها ماند. هيچ كس جز رسول خدا(ص) و فاطمه زهرا(س) او را نشناخت. كسي كه تضادها در او جمع است، و اين باور كردني نيست. از سويي چنان شمشير بر مي كشد كه رعب و و حشت را در دل همه مي اندازد، و ازسوي ديگر كودكي يتيم را بر زانوان خود مي نشاند و همچون كودكان، همبازي او مي گردد؛ و يا هنگامي كه صورتش را مقابل آتش كوره نان قرار مي دهد و مي گويد بسوز علي كه آتش جهنم از اين آتش داغتر است. ميداند كه سپيده دم در دنيا نخواهد بود، اما به مسجد مي رود. لقمه اي نان و نمك براي زندگيش كافي بود. بيت المال را باز پس مي گرفت، حتي اگر كابين زنان خود كرده باشند. ميان سياه و سفيد فرقي قائل نيست. خدا را پرستش مي كند نه براي آنكه چشم طمع به بهشتش دارد و نه از بيم آتش جهنم؛ بلكه پرستش مي كند زيرا خدا را لايق پرستش مي داند. لحظه اي در نماز تير از پايش مي كشند، آنچنان در عالم عاشقانه خود فرو رفته كه درد را احساس نمي كند؛ ولي در لحظه اي ديگر در هنگام ركوع زكات مي دهد. غيرتمندترين انسان عالم خاكي بخاطر اسلام سكوت مي كند، حتي وقتي كه سيلي بر صورت مبارك همسرش مي زنند، مبادا نهال تازه رشد كرده اسلام از ريشه كنده شود. و هزاران هزار مسئله ناشناخته ديگر....
نمي دانم از كدامين بايد گفت؟ آيا مي توان گفت و شنيد. كسي كه خداوند او را آنقدر بلند مرتبه مي دانست كه ديوار كعبه را برايش گشود، در حاليكه همين خدا به مريم مقدس در زمان تولد مسيح پيامبر گفته بود كه از مسجد الاقصي خارج شو، كه مكاني پاك است. اما علي(ع) در خانه امن الهي به دنيا مي آيد، و در خانه امني ديگر از دنيا مي رود.
آه! خدايا ديوانه شدم، اين علي كيست كه هر چه بيشتر در موردش بدانم بيشتر ديوانه ام مي كند؟! اين علي كيست كه عالميان ديوانه و مست اويند؟ از كودكي دو ساله تا پيرمردي ۸۰ ساله همه يا علي برلب دارند! ديوانه شدم، ديوانه شدم! او را چگونه مي توان شناخت؟ يكي بگويد او كيست؟ چگونه مردي كه خيبر را نابود كرد، عمرو بن عبدود را به خاك زد، با كودكي يتيم همبازي مي گردد؟ چگونه خليفه مسلمين همراه يك مسيحي در برابر قاضي مي نشيند و از قاضي حكم مي خواهد؟ آه! خدايا ديوانه كننده است از علي گفتن و از علي شنيدن! با آنكه هيچ او را نمي شناسم، نمي دانم چرا از كودكي در قلب من جا باز كرده؟! فقط مي دانم كه بقول شاعر:
يا علي گفتيم و عشق آغاز شد
هر كسي كاري گناه و ناپسند را تاييد و تحسين كند، در آن گناه شريك است.
امام هادي (ع)
